Noten

 

Amandelen wit en bruin

 

De amandel is het zaad van de amandelboom (Prunus dulcis). Amandelen worden in augustus geoogst. De buitenkant van de 'pit' van deze steenvrucht wordt gekraakt; het vlies wordt verwijderd door de amandel kort te blancheren.

Amandelen bevatten ongeveer 90% onverzadigde vetzuren en veel vitamine E. Er zijn zoete en bittere amandelen. Zoete amandelen kunnen goed worden gegeten. Ze worden gebruikt amandelspijs, noga of marsepein te maken. Bittere amandelen bevatten ook cyanogene glycosiden (met name amygdaline), waaruit het giftige blauwzuur (waterstofcyanide) kan worden vrijgemaakt. Hoe bitterder ze smaken, hoe giftiger ze zijn.

 


 

Cashewnoten 

 

De cashewnoot is het zaad van de cashew (Anacardium occidentale).

Cashewnoten bevatten veel magnesium en fosfor. Doordat ze ook veel eiwit en ijzer bevatten zijn ze een goede vleesvervanger bij de maaltijd.

Na de oogst wordt de cashewnoot in een paar bewerkingsstappen verwerkt tot het uiteindelijke nootje zoals we dat in Europa uit de winkel kennen. De noot wordt allereerst in de dop gebrand, zodat deze dop makkelijker kan worden verwijderd. Dit is soms een handmatig proces. De noot bevat een vlies, dat ook met de hand moet worden verwijderd. Door deze relatief bewerkelijke en handmatige bewerkingsstappen is de cashewnoot relatief duur.

 


 

Hazelnoten wit en bruin

 

Hazelnoten zijn vruchten van een hazelaar.

Hazelnoten zijn een goede bron van vitamine E.  Een handvol bevat ongeveer 50% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Daarnaast bevatten ze veel energie (682 kcal per 100 gram), voornamelijk in de vorm van onverzadigde vetzuren.

 


 

Macadamia's

 

De macadamia (Macadamia ternifolia) is van oorsprong een Australische noot. De noot is genoemd naar de ontdekker, de Schotse chemicus en medicus John MacAdam. Ze worden ook wel 'Queensland nuts' genoemd, naar hun land van herkomst.

MacAdam ontdekte de noot in 1857 aan de oostkust van Australië. Na deze ontdekking begon men de noot te verbouwen op plantages in onder andere Kenia, Malawi, Zuid-Afrika, Guatemale en Puerto Rico. Momenteel exporteren Australië en Hawai de macadamia-noten op grote schaal.

De macadamia is de moeilijkst te kraken noot ter wereld. Er is een druk van meer dan tweehonderd kilo per vierkante centimeter nodig om de noten te kraken. Mede hierom ligt de prijs zo hoog, al is door het ruime aanbod de noot tegenwoordig wel beter betaalbaar dan vroeger.

De macadamia bevat het hoogste gehalte aan onverzadigde vetten van alle noten. Macadamia's zijn bovendien rijk aan Vitamine B1 en bevatten daarnaast ook de mineralen magnesium, fosfor, ijzer, zink en calcium. 

 


 

Paranoten

 

De vrucht van de paranoot is een harde, kegelvormige noot van zo'n 2 kg en heeft een diameter van 10 tot 15 cm. In deze vrucht bevinden zich gemiddeld 17 paranoten. De boom wordt nauwelijks geteeld. De gehele productie komt bijna alleen van in het wild verzamelde noten uit Brazilië en Bolivia. Paranoten zijn ook bekend onder de naam Brazielnoten of Amazonianoten.

Paranoten zijn een goede bron van de antioxidanten selenium en vitamine E. Ook bevatten ze de mineralen magnesium, zink, calcium en ijzer.

  


 

Pecannoten

 

De pecannoot (Carya illinoinensis) is een Bladverliezende tot 40 of 50 meter hoge boom.

De vruchten zijn langwerpig-ovale tot cilindrische nootvruchten. De schil is roodbruin van kleur en bezet met donkerbruine strepen. Het zaad is net als bij de walnoot sterk gegroefd en heeft een zoetig tot nootachtige smaak. De zaden bevatten tot 75% vet en circa 10% eiwit. Hiernaast bevatten ze veel zink en vitamine B1. Een handje pecannoten (25 g) bevat ongeveer een kwart van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zink en 18% aan vitamine B1.

De zaden van de noot worden rauw gegeten. Ook worden ze vaak geroosterd en gezouten aangeboden of voor de garnering van gebak, zoetwaren en ijs gebruikt.

De pecannoot komt van nature voor in het zuiden van de Verenigde Staten. Hij wordt in gebieden met een subtropisch of warm gematigd klimaat aangeplant.  

 


 

Pinda's

 

De pinda (Arachis hypogaea), ook wel aardnoot, grondnoot, olienoot of apennoot genoemd, is ondanks de naam geen noot in botanische zin, maar de vrucht van een tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae oftewel Fabaceae) behorende plant. 

Ongebrande (rauwe) pinda's kunnen gepeld en gegeten worden. Voor menselijke consumptie is het echter gebruikelijk de pinda's eerst te branden. Vooral in de winter worden ze wel ongepeld gebruikt (en dikwijls aangeregen) als voedsel voor wilde vogels

De pinda's voor consumptie worden gepeld en kort geblancheerd zodat het vliesje loslaat. Hierna worden ze gebrand of vermalen tot pindakaas .Pinda's worden zowel in zoete als in hartige gerechten gebruikt, of los gegeten, vaak gesuikerd of bestrooid met zout. Ook worden ze veel verwerkt in koekjes, borrelnootjes en andere snacks.

Delikasa heeft naast de gewone pinda ook de vliespinda.

 


 

Pistache noten (gepeld en ongepeld)

 

De pistache (Pistacia vera) is een kleine boom uit de pruikenboomfamilie (Anacardiaceae). De minder gebruikte Nederlandse naam is pimpernoot. De plant wordt ook wel 'echte pistache' genoemd om onderscheid te maken met soorten uit hetzelfde geslacht. De pistache komt van nature voor in Azie maar wordt veel in Europa gekweekt vanwege de eetbare, groene zaden, die bijvoorbeeld in roomijs worden verwerkt. Delikasa heeft gepelde en ongepelde pistachenoten los en in onze mixen.

 

Pistachenoten zijn rijk aan fosfor en bevatten daarnaast ook de mineralen magnesium, ijzer, zink en calcium. Vitamine B1 is ook in ruime mate aanwezig.

 


 

Walnoten

 

De walnoot, ook wel okkernoot genoemd komt van oorsprong m.n. uit het zuidoosten van Europa. Rijpe noten moeten vanzelf uit de boom vallen; plukken is absoluut onnodig. Andere manieren van plukken maken de kans op beschadiging van takken groot met als resultaat het bloeden van de boom. Noten zijn omgeven met een groene bolster, die de eigenlijke vrucht beschermt. De bolster bevat een okergele kleurstof, die moeilijk uit kleding is te verwijderen. Geraapte noten moeten enkele weken worden gedroogd in een goed geventileerde ruimte. Hierna is de eigenlijke vrucht ten minste twee jaar te bewaren.

De vorm van de vrucht hangt samen met de walnootsoort.

Walnoten zijn rijk aan omega-3 vetzuren en helpen niet alleen cholesterol te verlagen, ze zijn ook een goed middel tegen stress en een hoge bloeddruk. Dat beweren wetenschappers van de Penn State Universiteit.